ABHAZYAM

 

Asırlar evveline dayanıyor Abhazyam doğuşun

Tarihin derinliklerinden kaynayıp geliyor varoluşun

Devletler, Krallıklar kurup asırlar boyunca yaşattın

Sanıyorlar şimdi yenidir Abhazyam senin doğuşun

Dünya var oldu taş devri maden devri tunç devri

Gök kubbede belirlendi daha o zaman Abhazın yeri

Kaf dağları sınırdır, Karadeniz sahilidir Abhaz yurtları

Tanrı bağışıydı hem de, bu cennet vatan ezelden beri

Olamazdı asla, başka bir millete ait olamazdı bu yurt

Hak yerini buldu, Tanrı buyruğu uygulandı heyhat

Sen ne Migrelin, nede Kartvelin nede bir başkasının

Olamazdın, olmayacaksın da, sende bulur Abhaz hayat

Kalbimize kazılmışsın asırlar öncesinden Abhazyam

Seni içimden hiçbir zaman atmadım aslada atamam

Sende yaşamak sende ölmektir ezelden beri hayalim

Bastın bağrına beni biter artık yıllardır süren bu yasım

Dünya dönmeğe başladığından beri Kafdağı zirvesindesin

Maziden alıp yeşerttiğin kültürünle özdeşleşmektesin

İnsanlık tarihinin başlamasıyla birlikte hep sahnesindesin

Abhazya’m gurur duy Abhazınla kalbimizde yeşermektesin

Çağlar öncesi çizdin yolunu Abhazya dünyaya dosttur

Bayrağına nakşettiği elinle yüzyıllardır bunu duyurdun

Dost isen yaklaş canım feda olsun düşmansan orada dur

Abhazyam tarih boyu sürdürdüğün görüşün hep budur

Hayalin yansırdı ömrümce kalbimin derinliklerine kadar

Şimdi sahillerinde parlayan güneş dağlarındaki karlar

Sarıyor gök kubbeyi şükürler olsun yeşerdi şimdi idealler

Tanrım ulaştım Kafdağı’ma gerçekleşti sonunda hayaller

Rıfat Özbey (Beya)

26.08.2008

GUCBA CEMAL ve FARUK

Köyümüz Sarnıç’ın kuruluşunda bulunan sülalelerden Gucbaların bir kısmı köyde yaşamlarını halen sürdürmektedir. Gucba Kas (Ahmet) ve eşi Çacapha Aldız’ın; Kemal ve Fahri adında iki oğlu ve Bahriye adında da (Apapba Orhan ve Rıdvan’ın anneleri) bir kızları olmuştur.

Gucba Ahmet'in (KAS) oğlu Kemal’in oğulları Cemal ve Faruk kardeşlerden Havacı Başçavuş Cemal’de emekli olduktan sonra köye yerleşmiştir. 

 

...Ufkumda Tsabalı canlandırmaya kalkınca dimağım

Bir bir gözümün önünden geçiyor kadim tarihim

Bir yok oluşun içinde çırpınmakla geçerken yıllarım

Gözyaşlarımla teselli buluyor ancak göz pınarlarım   

Her gün batımında sönmeye başlayan umutlarım

Her gün doğuşunda yeniden alevlenmeye başlıyor

Sarnıçtayız Guçbalar, Ağanaalar, Beyalar, Papbalar

Kozaalar,Bırıskiller,Gurgmallar,Aşugcalar,Yaşaalar…   

SARNIÇ’DA OLMAK

Mutluluğu kaçırdı insanlar

Hırs, ihtiras peşinde

Azap veriyor artık kentler

Huzur kalmadı içinde

Hızla yitiriyor benliklerini insanlar

Bir telaş bir vurdumduymazlık içinde

Dönüp duruyorum kalmışım sonsuz bir boşlukta

Özlüyorum zaman zaman toprak damlı odamı

Kuzu yünleri ile doldurulmuş döşeğimi

Al saten kaplı mitilli yorganımı

Nereye gitti mısır koçanlarınla örülmüş

Yerleri kaplayan bembeyaz hasırım

Bir yitik ömrün içinde mi kaldı her şey

Gaz lambasıyla aydınlanan

Huzur veren kireçli duvarları arar oldu gözlerim

Göz nuru elişleri ile bezeli örtüler sedirlerde

Pencerelerinde duruyor mu kanaviçe işli dantelli perdeler

Akşamları önüne uzandığım şömine yanıyor mu?

Ot minderim, pöstekim yayılımı ocağın başında

Etrafında toplaşıp oturduğumuz üçayaklı o sofralar

Çövenler dolusu yoğrulan abıstalarımız

Çömlekler dolusu çöğürümüz,yağımız, yoğurdumuz

Kâseler dolusu çiğlerimiz, kaymaklarımız

İste ve güneşte kuruttuğumuz Abhaz peynirlerimiz

Ahşaptan kaşıklarımız, topraktan kaplarımız nerde ?

Kırıldı mı kayboldu mu yoksa her biri bir bir ?

Aramayın dostlarım artık beni de bende

Bende mazime dönmek o günlerde yaşamak

O günkü riyasız dostlarla dostluklarla

Yaşamak istiyorum SARNIÇIM’DA

Rıfat ÖZBEY (BEYA)

*Çiğ: Krema-Sütün kaynatılmadan ayaza bırakılması ile oluşan tabaka 

**Çöğür: Sütün farklı bir mayalandırma şekli kefir türevi

 

SERGEY BAGAPŞ

-Nur içinde yat-

   29.05.2011

Savaşlar bitsin, barış tohumları serpilsin

Emperyalizm bitsin, kardeşlik duyguları yeşersin.

Rüya iken gerçek kıldığın; bağımsızlığımız ebediyen yücelsin

Gözlerimizin yaşı dinmesin, ey millet ağıtlar yakın.

Ellerinizi uzatın ey Abhazlar, başkanımızın anısı bayrak olsun

Yazgı buymuş büyük önder Bagapş artık göklerdesin, cennettesin

Bu yüce milletimizin tarihinde barış güvercinimiz, güvencemizdin

Abhaz tarihinin köklerine sıkı sıkıya sarıldın, ilkemiz kıldın

Gönlümüzde taht kurdun, yaralı bağrımızda daima yaşayacaksın.

Adadın kendini milletimize, kökümüzle her zaman onur duydun.

Parıldayan bir yıldızdın gecelerimizde, sen bir nurdun

Şen değil artık, Kartallar yurdu Kafdağı mızı yasa bürüdün

Nur içinde yat kabrinde büyük önderimiz, kalbimizdesin.

Umut olarak doğdun bağrımıza, ışığımız olarak kalacaksın

Ruhun şad olsun yüce önderimiz, hep minnetle anılacaksın.

İçimizden biriydin, Abhazyanın dirliği için didindin

Çıkar gözetmedin, her zaman doğruları savundun

İleriye dönüktü fikirlerin, Kafkaslıların gururu oldun

Nart Destanlarında bir sayfada sen oluşturdun

Dünyada tüm Abhazların her zaman gururu oldun.

Eğilmez bir baş, Yıkılmaz bir kale gibi durdun.

Yaşam budur, yıllarla sınırlıdır heyhat her ömür

Ardına gözyaşı hüzün bıraktın, umudumuz sürecek bir ömür

Tarihimize bir ağıtda sen yazdırdın ölümünle, ama yaşayacaksın her ömür.

Rıfat Özbey (BEYA)

Abhazya’nın saygıdeğer 2.cumhurbaşkanı Sergey Bagapş’ın ölümü üzerine o gün yazdığım bu şiiri 5.ölüm yıl dönümü nedeni ile blogda yayınlayarak birlikte anmak istedim.

Nur içinde yat, ruhun şad olsun büyük insan..