Sarnıç'da KIŞ

Evlerimizin kapısını açamadığımız

Kışlar yaşadık hüzünle anımsadığım

Anılarımda yaşattığım o kara kışlarda

Yollarda tüneller açardık evler arasında

Kış muhabbetleri yapardık toplaşarak

Artık ne metrelerce yağan kar var

Nede ocak başındaki o hoş sohbetler var

Kayboldu eskiden var olan samimiyetler

Kayboldu eskiden var olan dostluklar

Bembeyaz karları görünce bağrında Sanıçım

Umudum arttı beyaz bir sayfa açılacağına

Hem Sanıçım da Hem Abhazyam da

Hem Türkiyem de hem de Dünyada

El ele verelim artık..........

AĞANIPA AVNİ (1938/21.01.2021)

AĞANIPA AVNİ

Yüreğime yansıyan acıların içine düştüm
Bomboş kaldı Tsabaldan yadigar Köyüm
Paramparça oldu seni yitirince şimdi özüm
Bulamıyorum seni anlatabilecek yok sözüm

Çocukluğumdan beri çok severdim hep seni
Dünya benim olurdu duyduğum anda sesini
Koşardım yol kenarına beklerdim gelmeni
Nasıl yüreklenir gururlanırdım görünce seni

Engin yüreğinde taşırdın şefkat ve sevgiyi
Toplumsal olaylarda bulurdun çözüm yolunu
Her sözünün değeri vardı söylerdin doğruyu
Sanıç denince Ağanalar
Ağanlar denince ise sen gelirdin her daim akla

Ruhun şad mekanın cennet olsun
Nurlar içinde uyu AVNİ DAYIM

21.01.2021

Başınız sağolsun Sanıçaa. bu gün aramızdan ayrılan Ağanıpa Avni 22.01.2021 Cuma günü Sarnıç köyünde öğle vakti defnedilecektir

Mekanı cennet ruhu şad olsun.

VATANIM

Ulu yüksek dağlarıma
Eşsiz yeşil ovalarıma
Coşkun akan ırmaklarıma
Tarihini kanla yazdığım Vatanım

Asırlarca uğruna savaştığım
Ocağım otağım diye koşuştuğum
Hasretinle yalım yalım tutuştuğum
Vatanım vatanım benim mahzun Vatanım

Kazbek'imi Elbruz'umu anmayayım mı ?
Kuban'ım Terek'im diye yanmayayım mı ?
Tutsaklığına için için ağlamayayım mı ?
Asırlık özlemimi tarihe mi gömeyim Vatanım

Her karış toprağına
Uğruna destanlar yazdığım
Bağrına mukaddes diye kazıdığım
Hürriyetimi İstiklalimi aradığım
Vatanım Vatanım mahzun Vatanım
Tutsaklık yaraşmıyor sana
Hadi diyorsun....

Nisan Mayıs 1972 Yıl 2 Sayı 12
Kuzey Kafkasya dergisi/İST

Soyağaçları Hakkında

Soyağacı bir ailenin veya sülalenin bütün fertlerinin geçmişten günümüze sıralanması anlamına gelir Secere ve soyağacı eş anlamlı olarak kullanılmaktadır.

Bazı soyağaçları aynı soyadını taşıyan kişileri gösterir (Erkek tarafı-Sülale) Aile bağları arasındaki bağlantıyı göstermek amacıyla bu çalışmada tüm aile fertleri (Erkekler-Kadınlar) aynı çizelgede yer almıştır. (Yeğenlerde listelerde yer almaktadır) Bazı sitemler yapılmaktadır bu sülaleden olan bu kişi bu listede ne arıyor diyerek. Evet haklılar ama burada Baba soyu üzerinden gidilmemiştir. Aile fertlerinin tümü bir arada gösterilmektedir. Böylesi bir soyağacı çalışmasının daha doğru olduğu kanısındayım. Buradan hareketle Erkek tarafı (Ataerkil) Sülalelerin esas alınacağı secerelere rahatlıkla ulaşılabiliriz.

Blogda yayınlanan Soyağaçlarında farklılıklar ve yanlışlara rastlandığı taktirde uyarıların yapılmasını rica ediyorum. Uyarı yapılmadığı taktirde bu haliyle kayıtlara geçmiş olacaktır .

AŞHUTSAA' LAR

Abhazya'dan zorunlu göç (Sürgün) nedeniyle Abhazya'dan ayrılmak zorunda kalan Aşhutsaa'lar önce Balkanlara yerleşir. 1877-1878 (93 Harbi) Osmanlı Rus savaşı sonrası tekrardan zorunlu bir göçe tabi tutulan Tsaballılar bu kez Anadolu içlerine göç ederler. Aşhutsaa'larda bu grup içinde yer alır. Aşhutsaa Temirgua (Temruk) evlatları Şirvan ,İbrahim, Osman ve Ali Bursa İnegöl de Kestanealan'a yerleşir. Bilahare Eskişehir Taşköprü'ye (Hekimdağ) taşınırlar. 

AşhutsaTemirgua'nın Sarnıç 'a (Pazaryeri-Bilecik) yerleşen kardeşleri Aşhutsaa Beslan, Abeyipha Ayşe hanım ile evlenir. İki oğlu ve iki kızı olur. Oğulları Faik ve Rafik ardarda genç yaşta vefat ederler. Kızlarından Sırat, Aşugba Yusuf ile evlenir Mecit ve Hikmet (Karaoğlan) adında iki oğulları olur . Diğer Kızı Fahriye Apapa Murat'la evlenir. Bu evliliğinden Gazi adında bir oğulları olur. Aşhutpha Fahriye'de genç yaşta vefat eder. 

Aşhutsaların Sarnıç'daki bu hanelerinin ışığının sönmemesi ve ocaklarının tütmesi için Aşhutsaa Beslan'ın eşi Beyipha Ayşe Hanım halam son yıllarına kadar Sarnıç'da yaşamını sürdürmüştür. Yaşamının son bir kaç yılını Bilecik Künçeğiz de kızı Sırat'ın yanında geçirdi. Vefatından sonra vasiyeti üzerine Sarnıç'ta oğullarının yanına defnedildi.

SARNIÇ DA TEMMUZ GÜNEŞİ

Sıcak bir Temmuz günü bir o kadarda samimi ve sıcak bir hava vardı Sarnıç'da. Bugün Tarih 4 Temmuz 2020. Bir sürpriz yapmak istemişlerdi Figen, Füsun, Yeşim ve Ayda Fenemen kardeşler. Annelerinin 80. Yaş günününde ve bunu da Sarnıç'da gerçekleştirmek istemişler. Sarnıç'a her zaman ki normal geliş gidişlerinden biri gibi yansıttılar annelerine. Misafirler geldi İstanbul Ankara ,İzmir, Eskişehir ve Sarnıç'dan bir bayram havası içinde kutlandı Gülten Ablamızın /Yengemizin yaş günü. Kökler kaybolmaz derim sürekli olarak geçmiş yıllarda Abhazya'da kardeşlerimizle buluştuk onlarla samimi duygularla kucaklaştık artık bizim kalbimiz onlar için onların kalbi de eminim ki bizler için çarpmaktadır. Anadolu'da farklı il ve ilçelerde ikamet etsek de Tsabal köylerinden biri olan Sarnıç'a uzanan köklerinin uzandığı Sarnıç'ı gönüllerinin mekanı olarak kabul eden Figen, Füsun,Yeşim ve Ayda kardeşleri bu yaptıkları anlamlı seçimden dolayı tebrik eder, Sarnıç'da mutlu huzur dolu nice güzel yıllar geçirmelerini dileriz.

SARNIÇ'DAKİ KUCBALAR

Sarnıç'daki Kucbalar İnegöl bölgesine(Osmaniye köyü) gelip yerleşen Tsaballılar ile birlikte hareket edip kısa süre orada kalırlar. Daha sonra Bozüyük'e Bağlı Düzdağ'a geçerler. Sarnıç'daki Kozba Nart'ın kayınları olan Kucba Kemal ve Kucba Fahri'nin dedeleri Ahmet(Kas) ve kardeşi Cemal Kozba, Nart'ın Sarnıç'a gelmelerinin daha iyi olacağı önerisi ile Sarnıç'a yerleşirler. Kucba Cemal, Kurtuluş savaşının başlaması ile birlikte Ethem Beyin birliklerine katılarak sonuna kadar yaptıkları mücadeleden sonra Ethem beyin birliklerine Sizler Anadolu'da kalarak kurtuluş savaşına destek verin diyerek Atina'ya geçmiştir. Beraberinde çok az kişinin kalmasına Müsaade etmiştir. Bunlardan biride Kucba Cemal'di. Çok sonraları Anadolu'ya dönmüştür.