Soyağaçları Hakkında

Soyağacı bir ailenin veya sülalenin bütün fertlerinin geçmişten günümüze sıralanması anlamına gelir Secere ve soyağacı eş anlamlı olarak kullanılmaktadır.

Bazı soyağaçları aynı soyadını taşıyan kişileri gösterir (Erkek tarafı-Sülale) Aile bağları arasındaki bağlantıyı göstermek amacıyla bu çalışmada tüm aile fertleri (Erkekler-Kadınlar) aynı çizelgede yer almıştır. (Yeğenlerde listelerde yer almaktadır) Bazı sitemler yapılmaktadır bu sülaleden olan bu kişi bu listede ne arıyor diyerek. Evet haklılar ama burada Baba soyu üzerinden gidilmemiştir. Aile fertlerinin tümü bir arada gösterilmektedir. Böylesi bir soyağacı çalışmasının daha doğru olduğu kanısındayım. Buradan hareketle Erkek tarafı (Ataerkil) Sülalelerin esas alınacağı secerelere rahatlıkla ulaşılabiliriz.

Blogda yayınlanan Soyağaçlarında farklılıklar ve yanlışlara rastlandığı taktirde uyarıların yapılmasını rica ediyorum. Uyarı yapılmadığı taktirde bu haliyle kayıtlara geçmiş olacaktır .

AŞHUTSAA' LAR

Abhazya'dan zorunlu göç (Sürgün) nedeniyle Abhazya'dan ayrılmak zorunda kalan Aşhutsaa'lar önce Balkanlara yerleşir. 1877-1878 (93 Harbi) Osmanlı Rus savaşı sonrası tekrardan zorunlu bir göçe tabi tutulan Tsaballılar bu kez Anadolu içlerine göç ederler. Aşhutsaa'larda bu grup içinde yer alır. Aşhutsaa Temirgua (Temruk) evlatları Şirvan ,İbrahim, Osman ve Ali Bursa İnegöl de Kestanealan'a yerleşir. Bilahare Eskişehir Taşköprü'ye (Hekimdağ) taşınırlar. 

AşhutsaTemirgua'nın Sarnıç 'a (Pazaryeri-Bilecik) yerleşen kardeşleri Aşhutsaa Beslan, Abeyipha Ayşe hanım ile evlenir. İki oğlu ve iki kızı olur. Oğulları Faik ve Rafik ardarda genç yaşta vefat ederler. Kızlarından Sırat, Aşugba Yusuf ile evlenir Mecit ve Hikmet (Karaoğlan) adında iki oğulları olur . Diğer Kızı Fahriye Apapa Murat'la evlenir. Bu evliliğinden Gazi adında bir oğulları olur. Aşhutpha Fahriye'de genç yaşta vefat eder. 

Aşhutsaların Sarnıç'daki bu hanelerinin ışığının sönmemesi ve ocaklarının tütmesi için Aşhutsaa Beslan'ın eşi Beyipha Ayşe Hanım halam son yıllarına kadar Sarnıç'da yaşamını sürdürmüştür. Yaşamının son bir kaç yılını Bilecik Künçeğiz de kızı Sırat'ın yanında geçirdi. Vefatından sonra vasiyeti üzerine Sarnıç'ta oğullarının yanına defnedildi.

SARNIÇ DA TEMMUZ GÜNEŞİ

Sıcak bir Temmuz günü bir o kadarda samimi ve sıcak bir hava vardı Sarnıç'da. Bugün Tarih 4 Temmuz 2020. Bir sürpriz yapmak istemişlerdi Figen, Füsun, Yeşim ve Ayda Fenemen kardeşler. Annelerinin 80. Yaş günününde ve bunu da Sarnıç'da gerçekleştirmek istemişler. Sarnıç'a her zaman ki normal geliş gidişlerinden biri gibi yansıttılar annelerine. Misafirler geldi İstanbul Ankara ,İzmir, Eskişehir ve Sarnıç'dan bir bayram havası içinde kutlandı Gülten Ablamızın /Yengemizin yaş günü. Kökler kaybolmaz derim sürekli olarak geçmiş yıllarda Abhazya'da kardeşlerimizle buluştuk onlarla samimi duygularla kucaklaştık artık bizim kalbimiz onlar için onların kalbi de eminim ki bizler için çarpmaktadır. Anadolu'da farklı il ve ilçelerde ikamet etsek de Tsabal köylerinden biri olan Sarnıç'a uzanan köklerinin uzandığı Sarnıç'ı gönüllerinin mekanı olarak kabul eden Figen, Füsun,Yeşim ve Ayda kardeşleri bu yaptıkları anlamlı seçimden dolayı tebrik eder, Sarnıç'da mutlu huzur dolu nice güzel yıllar geçirmelerini dileriz.

SARNIÇ'DAKİ KUCBALAR

Sarnıç'daki Kucbalar İnegöl bölgesine(Osmaniye köyü) gelip yerleşen Tsaballılar ile birlikte hareket edip kısa süre orada kalırlar. Daha sonra Bozüyük'e Bağlı Düzdağ'a geçerler. Sarnıç'daki Kozba Nart'ın kayınları olan Kucba Kemal ve Kucba Fahri'nin dedeleri Ahmet(Kas) ve kardeşi Cemal Kozba, Nart'ın Sarnıç'a gelmelerinin daha iyi olacağı önerisi ile Sarnıç'a yerleşirler. Kucba Cemal, Kurtuluş savaşının başlaması ile birlikte Ethem Beyin birliklerine katılarak sonuna kadar yaptıkları mücadeleden sonra Ethem beyin birliklerine Sizler Anadolu'da kalarak kurtuluş savaşına destek verin diyerek Atina'ya geçmiştir. Beraberinde çok az kişinin kalmasına Müsaade etmiştir. Bunlardan biride Kucba Cemal'di. Çok sonraları Anadolu'ya dönmüştür.

AĞANIPHA ÜLKER (1938/13.05.2020)

Simsiyah bir sis çökmüş Sarnıçımın ufkuna

Dalga dalga yayılıyor bir baştan bir başına

Yoğruluyoruz düşüp ardarda acılar ortasına

Kahroluyoruz düştükçe yaprak gibi toprağına

Her bir canı yitirdikçe kopuyoruz köklerden

Bağrına yaslandığımız o güvenli çınarlardan

Mahrum kaldıkça güven dolu gölgelerinden

Çıkamaz oluruz geçmişle gelecek arasından

Umutlar yeşermez oldu Sarnıçımın ufkunda

Kara bulutlar sarmış her yanında dolaşmakta

Terk etti bizleri Altın kalpli ÜLKER ablamız da

Yaşayacaksın sonsuza dek her daim kalbimizde

Mekanın cennet, ruhun şad olsun

Nurlar içinde uyu altın kalpli TEYZEM

Ağanipa Aslan'ın kızı Kaplan (İdris), Fehmi, Ferhan ve Nurhan'ın ablaları olan Ağanipha Ülker Ağapınar/Eskişehire Yaş'aalara gelin olarak gider. Yaşba Muzaffer ile mutlu bir yaşamlarından sonra vefat eden eşinin ardından uzun yıllar yaşamını Ağapınarda sürdürür. O her zaman duygusal, her zaman vefakar, her zaman şefkatli olmuştur. Yaşamı boyunca kalp kırmamış, kırılan kalpleri onarmıştır. Her zaman örnek alınacak ender rastlanabilen bir kişiliğe sahipti. Yaşamının daha sonralarını yaşlılık ve hastalıklar nedeniyle kardeşleriyle birlikte sürdürmüştür.

SARNIÇ'TA BRISKİLLAR ( Абрскил )

Sarnıç'a yerleşen Abrıskillerin gelişleri iki şekilde gerçekleşmiştir. İlk olarak Abrıskil Tahir'n Ataları Sarnıça gelen sürgünzedelerle birlikte doğrudan doğruya Sarnıç'a yerleşmiştir. Abrıskil Mehmet ve Ahmet kardeşlerin Atalarıda önce İnegöl Kestanealan köyüne yerleşip bir müddet orada yaşamışlar. Daha sonra Sarnıç'a yerleşmiş olan Abhazya'da iken de aileleri arasındaki derin bağlar ve dostlukları olan Kozba Nart'ında teşvikleri ile Sarnıça yerleşmişlerdir. Ayrıca Sarnıç ve Elmabahçe köylerine gelin gelen Satiye ve Nurise isimli iki kız kardeş de yaşamlarını, gelin geldikleri bu iki köyde sürdürmüşlerdir

Not: Tesbit ettiğim ve edindiğim bilgiler doğrultusunda yaptığım Secere çalışmalarında ve diğer bilgilendirmelerde eksik ve hatalar olabilir. Birlikte tashih edip doğru bilgilere ulaşalım.

BBıriskil Kamil'in Kızları ve Torunları

KOZBA BASRİ 1928./ 26 03.2020

Çıkamıyorum nasılsa zaman tünelinin içinden

Git gide kararmakta kopmaktayız mazimizden

Şaşırdık yolumuzu feryat etmek gelir içimizden

Mahrum kalıyoruz Çınarlarımızın gölgesinden

Sevgi dolu yüreğinle yön verirdin her birimize

Bağlı kalmamızı isterdin gönülden özümüze

Hüzün içindeyiz mazhar olmuştun sevgimize

Uğurluyoruz bu gün acılar kazınarak içimize

Sarnıç'a her gidiş gelişte hüzünlenirim içten içe.

Meğerki Kozalarla şenmiş bu tepe gündüz gece

Karar verip göçe Değirmendere'ye ulaştığınızda

Koparmadınız asla gönlünüzden Sarnıç sevgisini

Başınız sağ olsun Kozaalar yitirdik Ayhabımızı

Paylaşmak ister tüm Sarnıçlılar içtenlikle acınızı

Daima hissedeceğiz içimizde derinden bir sızı

Mekanın cennet ruhun şad olsun

Nurlar içinde uyu

Dualarımızda olacaksın.