Gucba Fahri Sargın (1914 / 28.09.2014)

SANIÇIM BAŞIN SAĞOLSUN

Sanıçımın tarihi diye gösterirdim

Düne kadar

Asırlık çınarlarımız ayaktaydı

Bugüne kadar

Nasıl anlatabilirim Sanıçımı

Kaybettim hayat damarlarımı

Peş peşe yitirdik canlarımızı

Anlat sanıçı anlat dediklerinde

İşte Akarçıpha Fahriye tatsa

İşte Kucba Fahri pehlivan derdim

Artık nasıl anlatabilirim

Bir asırlık zaman dilimi içinde Sanıçımı

Sarnıçımı yoğuran Tsabal kültürünü

Zaman aktı durdu yılları yoğurdu

Fırtınalar esti durdu yad ellere savurdu

İşte tarihim işte şimdi durdu

Art arda düşünce eylül sonunda

Toprağa canlarım, ayhabılarım

Koptu hayat damarları Sanıçımın

Sonbaharları hüzne kapılır giderdim

Bu sonbaharsa ayrı bir hüzün sardı yüreğimi

Gün başlarken her sabah bir umut sarar

Duygularımın ortasında yükselirdi

Çöktü şimdi tümüyle yüreğim

Koptu art arda tarih yapraklarımız

Yıkıldı asırlık çınarlarımız

Sizlerle ayaktaydı Sarnıç’ımız

Nur içinde sonsuza dek yatınız

Yasınız yasımızdır Ağanalar

Yasınıza ortakız Kuçbalar

Başınız sağolsun Tsaballılar

Başınız sağolsun Sanıçlılar

Rıfat  Özbey (Beya)

10.10.2014

Fahriye Ana  Akarcıpha

(Ağanipa Bahrinin eşi)

1918-25.09.2014

Fahri Sargın Kuçba

1914-28.09.2014

Briskil Şakir (Kuc'a)

Kozba Basri (1950)

SANIÇ SANIÇ DEDİĞİN

SANIÇ DEDİĞİN

‘’Diyorlar’ki Sanıç, Sanıç dediğin üç beş evden ibaret

Meşe ormanları arasında bir mezradır nihayet’’

Böyle görünür belki benim gibi görmüyorsan şayet

On bin yıllık bir kültürün izlerini göremezsen elbet

                     X

Bilmiyorlar ki, Sanıç bir ekol Sanıç bir kültür Sanıç bir medeniyet

Taşında toprağında buluyorum  kültürümden bin bir bereket

Ruhumuz Tsabaldaysa da mutluyduk sende yaşamakla elbet

Sevgiyle yaşadık duymadık ne hiddet ne şiddet ne de nefret

                     X

Sanıça taşınmış sürgünün yürek paralayan unutulmaz anıları

Kalpleri yaralamış vatandan ayrı düşmenin derin acıları

Henüz oturuşmadan başlamış yanmaya yeni vatanları

Trablusgarp Çanakkale derken doğu batı sardı her yanları

                    X

Sanıç,Sanıç dediğim sanıçımın bağrında’da feryat figan

Silah kuşanıp koştular milli mücadeleye sönmeliydi yangın

Koptular birer birer filizlenecekken, sonucuydu alınyazılarının

Aynı kaderi paylaşmamalıydı Anadolu, ayrı kaldıkları dağların

                     X

Soğuk pınarlarla zümrüt yeşili çayırlıklarla kaplı bir vadinin

Meşe kayın gürgen ağaçları ile dolu kekik kokulu dağların

Ortasında yer alan üç beş hanelik bir köy diye geçme sakın

On bin yıllık bir kültürün ayakta kalmış mirasıdır Abhazya’mın

Rıfat ÖZBEY

Elmalı ve Sarnıç bir elmanın iki yarısı gibidir ....

Yaşadığımız Gece

Benim mahzun dağım seni düşüne duruyordum

Hayale dalmış kendimi zirvelerinde sanıyordum

Sarsıldım alkış tufanı karşısında bu bir Gazavat mı?

Gönlümce Kafkas’ımın kurtuluş anını yaşıyordum                                                               

Kalplerimizin aynı aşk aynı heyecanla çarptığı belliydi

Esaretteki Kafkaslılar için gözlerimiz nemliydi

Kafkas’ımın yiğit evlatları neden böyle elemliydi

Kurtulasıya vatanları gülmemeye yeminliydi

Şamil oyunu oynanıyordu sahnede yürekler dağlı

Milli oyunlarına nasılda içten bağlı kahraman dağlı

Kafkas dağlarına bu coşkular artık Hürriyeti taşımalı

Umutla koşalım hüzünlü gönüllerimiz olsada yaslı

Raks etti Dağlılar silmek için gönüllerinin pasını

Atmak istiyordu Dağlılar yıllar yılı süren yasını

Hatırlayıp anmaz’mı hiç tutsak olan soydaşlarını

O soydaşlarım kan ağlar öz yurdum Kafkasımda

Olurmu dersiniz  bundan mutlu bundan güzel bir gece

Ata yurdum da soydaşlarım  bekliyor yıllardır gündüz gece

Onlara ulaştıracak bir müjdem olacak toplanın ABREKLER

Yaşanacak  en mutlu günler geceler hür olacak Kafkasya

Rıfat Özbey

03.08.1966 Bursa Kafkas Gecesi

Birleşik Kafkasya dergisi 1966/1967 Sayı 10

1965 yılında Bursa’da yaşayan Kafkas kökenli hemşerilerimiz tarafından

Kurulan Bursa Kafkas derneğinin 03.08.1966 tarihinde düzenlediği yemekli

Bir Kafkas gecesinde İstanbul ve Düzce’den iştirak eden folklorcuları bu güne

dek her zaman hatırlıyor ve takdirle anıyorum.

Bursa’da o yıllardan anımsadığım bir çoğu aramızdan ayrılmış olan İhsan Şahin

Meliha Şahin , Naci Berk Hayri Ergin, Niyazi Özkan’ı rahmetle Sami Ağırca Hayati

Çam,  Dilber Kanşay ve diğer emeği geçen herkesi minnetle anıyorum