HUZURLA UYU ÖZCAN ABLAM

 

01.04.1940 / 24.02.2024

Yaşamın boyunca hep çevrendekileri düşündün,

Umursamazlık etmez her derde deva olurdun,

O kadar çok koştururdun ki yine de yorulmazdın,

Olumsuzluklara boyun eğmez çözüm bulurdun.

Bu çabaların mükafatını Tanrı katında buldun.

Berat gecesinin ilahi güzelliğinde Allah katında,

Son nefesini verdin tüm sevdiklerinin arasında.

İlahi gecenin gizeminde huzurla hakka yürüdün,

Berat gününde Sarnıç’ın toprağıyla buluştun.

Yaşam boyu her neredeysen hemen herkese,

Koşarak el uzatırdın, kim bir derde düşerse,

Fark etmezdi konu komşu eş dost her kimse,

Kiminin ablası, kiminin teyzesi, kiminin yengesi.

Eskişehir’de herkese açıktı iki katlı evinizin kapısı

Ünlü bir misafirhaneydi, eksik olmazdı misafiriniz.

Hastane, adliye, hükümette varsa eğer bir işiniz,

Hazır bilirdiniz barınıp konaklayacağınız var eviniz.

Sen güler yüzle karşılar, ağırlardın tüm dostlarını

Gönül rahatlığıyla kalırlardı işlerinin sonuna kadar.

Benimse, hayatıma yön verip yaşama bağladın,

Annemden çok emek verip, kollayıp büyüttün.

Şefkatle kucaklardın sevgiyle bağrına basardın,

Acı tatlı her günümde yanı başımda bulunurdun.

Evlatlarına bile ayırmadın bana ayırdığın zamanı,

Sana minnettarım canım ablam, huzur içinde uyu.

Mekanın cennet olsun, unutamam asla yaşam boyu,

Meşelikler içinde sevdiklerinin arasında huzurla uyu..

Bursa Edebali Camisinde veda

Sarnıç'ta sevdiklerinle vedalaşma

Tarihi Bir Fotoğraf

En az 90-95 yıl evveline ait olan bu fotoğraf benim için çok önem arz ediyor.
Dedemin kız kardeşi Beyipha Hılkan hanım halam, eşi Abırzıva Emin, kızları Nafiye (ayakta soldaki) ve Mübeccel (ortada) ve torunları Tekin ve Zuhal'in olduğu bu fotoğrafta ayakta sağ baştakinin kim olduğunu çıkaramadım. Hılkan hanım halamın gelinlerinden biri olabilir. Tanıyan çıkarsa bildirirse iyi olur.

Sarnıçta Acı Günümüz - Nurlarda Uyu Aysel Tatsa

 

Sarnıça hayat verenler içinde

Gelin olup katılanlar arasında

Her daim yer aldın hem en başta

Küçük güzel köyümüzün geleceğinde

Sarnıç ailesi içindeki doldurulmaz yerin

Dolmayacak hiçbir zaman Aysel gelin

Hem Papbaların hem Sarnıçımızın

Yaşamında derin izler bırakıp gittin

Seni her daim içtenlikle arayacağız

Papbaların gelini olarak hep anacağız

Huzur içinde nurlarda uyu Aysel gelin

Mekanın cennet, ruhun şad olsun

 

19 Şubat 2024

 

Hep sevgi ve minnetle andığım Apapba Orhan ağabeyimin değerli eşi, Gürbüz, Oğuzhan ve Belgin'in anneleri Zehra Aysel Baba'nın vefatı hepimizi derinden üzdü.

Nurlarda uyu Aysel Tatsa

Mekanın cennet, ruhun şad olsun.

TSABALDAN SARNIÇ'A

Değerli hemşerilerim belgesel niteliği taşıyan blog sayfamız kitap olarak neşredilmiş bulunmaktadır. Bu kitap özde Sarnıçlıları kapsamakta ise de genel olarak  tüm Tsaballılara ait yani hepimize ait bir kitap hüviyetindedir . Bundan böyle bilinen bilinmeyen Tsabal köylerindeki halkımızı ilgilendiren konuları toparlayabilirsek geçmişi ve geleceği bir araya getirebilirsek ikinci basımını gerçekleştirebiliriz. Bunun için önce bu blokta toparlayalım . Yayınlanan yazıları ve fotoğrafları kitaplaştırarak tarihe  kazandıralım. Mensup olduğumuz Abhazya'nın  Tsabal'ını hep birlikte yaşatalım.

Elinizdeki gereksiz gördüğünüz en ufak bilgiyle önemli bilgilere ulaşabiliriz. Şu Sarnıçlılar  bloğumuz bile ayda ortalama 800/1000 kişi tarafından takip edilmektedir. Yalnız başına sürdürdüğüm bu çalışmaya hepinizin ortak olmasını bekliyorum. Bazen bir fotoğraf bazen küçücük bir anekdot bizi tarihin derinliklerine ailelerimize geçmişine götürecektir. Birlikte yol yürümeye var mısınız ?

En derin sevgi ve saygılarımla yeni yılınızı kutlarım.

Huzur ve mutluluklarla dolu nice güzel yarınlarınız olsun...

. 

Papba Süleyman (Dalaç)

Ufuk Cengiz arşivinden Papba Dalaç.

ANILARDAN BİR KESİT

 

ANILARDAN BİR KESİT

Sarnıç diye bir köy var, biliyor musunuz ?

Köyün girişinde bir kuyu var, anımsıyor musunuz ?

O kuyu halen o girişte duruyor.

Sizi her gelişinizde karşılayan bu kuyunun 

Geçmişteki halini, hatırlıyor musunuz ?

CAVİDAN ABLAM

 

               20/08/1943-27/08/2023 

Yüreğinde taşıdığın vardı yığınla acıların
Daima yüzüne tebessüm olarak yansıttın
Gözyaşı görmek isteyen gözleri yanılttın
Sustu anında lal oldu diller, dilleri şaşırttın

Yaşamın her devrinde yaradana sığındın
Şükür ettin daim, hiçbir an boyun eğmedin
Yüreğine aktı gözyaşların, hiç dindirmedin
Huzura mutluluğa gözyaşları içinde erdin

Her yaşamın kendine özgü hikayesi vardır
Kendi kahramanlarını kendi içinden yaratır
Sen, hem benim hem kendi kahramanındın
Huzur içinde uyu, vardığın yer ebedi hayattır

Birlikte koştuğumuz avlumuza son kez girdin
Gözyaşına boğuldu o anda Sarnıç senin için
Oradaydı biricik kızın, yeğenlerin, sevdiklerin
Nurlarda uyu ablam, cennet olur inşallah yerin

 Not: Cavidan ablamın ziyaretine gittiğimde onun vedaya hazırlandığını fark ettim. Onun için 24.08.2023 günü aynı gün bende ona veda şiiri yazdım. Nitekim üç gün sonra 27.08.2023 günü, ikindi vakti hayata veda etti. Onu kapıdan gülümseyerek gireceğini hayalleyerek geçireceğim bundan sonraki günlerimi. 

CANIM ABLAM

Anımsadım çocukluk yıllarımı o an
Peşi sıra koştururdum, düşe kalka ardından
O nereye ben oraya koşardım her zaman
Şimdi hasta yatağının başucundan
Aralayıp gözlerini çaresizce baktığında
Çocukluk günlerime uzandım o yeşil gözlerinde
Tutamadım göz yaşlarımı ablam, tutamadım
Yardın yüreğimi damla damla
Anlat ablam anlat, çocukluk günlerimizi anlat
Senin peşinde koşturduğum günlerimizi anlat
Açıp kapadığın gözlerinde geçmiş yılları gördüm
Her daim taşıdığın yaşamın ağır izlerini gördüm
Ne sen konuşabildin nede ben
Konuşulurmuş meğer öylede yaptık
Sadece göz yaşlarınla da doyasıya konuştuk
Yaşam içinde sürüklenirken bir bilinmeze
Yüreğine yığdığın paylaşamadığın sırlar
Duygularına yansıyıp kalan derin izler
Yaraladı hep seni bilirim derinden derinden
Mazinin içinde sıkışıp kalan acı tatlı anılar
Dökülür göz pınarlarımızdan sıra sıra
Daha bir yaralar her damla gözyaşı acı acı
İşler yüreğimize ta derinden
Yaşam muhasebesini eşitleyemedik be ablam
Her yılı üç yüz altmış beş gün zararla kapatmışız
Can ablam, canım ablam

24.08.2023 / Bursa